Suus – Vijf minuutjes

Door van dagelijkse taken een gewoonte te maken, kosten ze een stuk minder energie. Maar hoe maak je een nieuw voornemen deel van je routine, zonder dat je het na twee dagen al opgeeft?

Ik ben erg goed in plannen maken. Ik ben helaas ook erg goed in het weer op de lange baan schuiven van diezelfde plannen. Omdat ze toch niet zo’n goed idee blijken of ik weer andere plannen heb, maar ook regelmatig omdat ze mislukken. Lees: omdat het ambitieuze beeld dat ik in mijn hoofd had niet realistisch blijkt – en dan geef ik dus maar op.

Een tijd geleden had ik het idee om elke dag te beginnen met wat yoga. Vijf zonnegroeten, een paar minuten in de strekkende hond, wat ligoefeningen en tot slot een tijdje in mijn favoriete houding: de kaars. Easy-peasy chickpea, right? Nou, je voelt ‘m al aankomen: daar kwam dus weinig van terecht. Ik werd wakker, draaide me nog eens om, besloot toen dat ik té hongerig was om het ontbijt langer dan noodzakelijk uit te stellen en voor ik het wist, was ik aan mijn dag begonnen zonder ook maar de kleinste streksessie te hebben gedaan.

Vijf minuutjes

Ook mijn plannen om elke week vier keer te hardlopen, om netjes ‘s avonds mijn tanden te stoken na het poetsen, om voortaan écht mijn administratie op orde te houden, om voor ik ga slapen een bladzijde in mijn dagboek te schrijven en om de krant te lezen bij het ontbijt vielen in het water. Nou ja, je ziet misschien al waar het probleem lag: ik legde de lat veel te hoog.

Klein beginnen
Ik ben vast niet de enige die weleens probeert een nieuwe gewoonte te creëren omdat dat nuttig is. Ik ben vast ook niet de enige die zichzelf op deze manier steeds tegenwerkt. Maar het kan ook anders en eigenlijk is de oplossing zo simpel. Leo Babauta van Zenhabits hanteert vier regels, waarvan ik er één het meest gebruik: begin heel erg klein.

Zeg, dacht ik, dat doe ik toch? Elke ochtend een beetje yoga, dat is toch niet zo’n big deal? Maar nee, ‘heel erg klein beginnen’ betekent letterlijk zó klein beginnen dat het bijna lachwekkend wordt. Dus als je wilt gaan sporten, begin dan met één keer in de week. “Dat heeft toch helemaal geen zin”, ben je vast geneigd te zeggen. Inderdaad, je zult niet opeens een ijzersterke conditie met een topfit lichaam krijgen, maar het allerbelangrijkste is dat je nieuwe gedrag een gewoonte wordt. Dat is namelijk de enige manier waarop je op lange termijn successen boekt. En een gewoonte creëren gaat nou eenmaal het makkelijkst door de drempel zo laag mogelijk te maken. Want al ben je in de eerste week nog zo enthousiast over je vier-keer-in-de-week-sportschool-regime, als je was gewend nooit iets te doen is het verdraaid lastig dat plotseling vol te houden.

Suus - Vijf minuutjes

Chinees
Ik besloot de nieuwe techniek, heel erg klein beginnen, toe te passen op het oefenen voor mijn cursus Chinees. In de eerste cursusweken had ik steeds mijn huiswerk niet af, omdat ik me had voorgenomen elke dag een halfuur te studeren. Dat stelde ik natuurlijk steeds uit, en zo was ik ‘ineens’ een week verder zonder dat ik mijn boek ook maar had opengeslagen. “Vijf minuutjes”, zei ik toen tegen mezelf. “Elke dag vijf minuutjes Chinees. That’s it.” Er zijn elke dag wel ergens vijf lege minuten te vinden die anders verloren zouden gaan, dus vanaf dat moment had ik altijd mijn lesboek in m’n tas. Soms oefende ik in de trein, dan weer in de pauze in een hoekje van de collegezaal. Op andere dagen ging ik er thuis rustig voor zitten. Zo nu en dan werden de vijf minuutjes er per ongeluk tien. En nee, aan het eind van de cursus kende ik niet ineens alle karakters uit mijn hoofd. Wel had ik voortaan mijn huiswerk af en ging ik goed voorbereid naar de les – zeven keer vijf minuten is vijfendertig minuten méér dan ik eraan besteedde toen mijn plannen overambitieus waren.

Hetzelfde trucje pas ik nu toe op allerlei terreinen. ‘De hele krant lezen bij het ontbijt’ is immers geen realistisch doel, maar ‘één artikel uitlezen (hoe klein ook!)’ is dat wel. En yoga? Dat is helaas nog geen gewoonte. Maar echt, morgen begin ik – en dan gewoon met één simpele zonnegroet.

 

Beeld: Photl.com/Studio Cl Art, MorgueFile en Flickr.com/Simon Shek.

Share

Susanne

Suus (1991) studeerde geschiedenis en politicologie aan de Radboud Universiteit Nijmegen. Tijdens haar laatste studiejaar zet ze de puntjes op de i met een master Politiek en Parlement (Politieke Geschiedenis). Niet om zelf 'de politiek in' te gaan, maar om ons systeem te onderzoeken en erover te schrijven. Dat doet ze al een beetje als student-assistent bij het Centrum voor Parlementaire Geschiedenis. Als ze niet op de universiteit rondloopt, staat Suus graag in de keuken voor/met vrienden. Daarnaast speelt ze viool en houdt ze van wandelen in de natuur. Op Nadelunch.com schrijft ze over wat ze zoal in de wereld tegenkomt. Meer weten? Kijk op Suushi.nl.