Wild Terrein – Ich bin ein Langstudierder!

Ich bin ein Langstudierder! Zegt deze zin je iets? Toen Alexander Pechtold de oneliner uit zijn hoge hoed toverde, was hij ongetwijfeld geïnspireerd door de beroemde Ich bin ein Berliner-toespraak van John F. Kennedy. Wie had gedacht dat Pechtolds uitspraak op shirts, stropdassen en meer zou eindigen?

Studentenprotest
Pechtold deed de uitspraak tijdens het studentenprotest op 21 januari 2012 op het Malieveld. Ik weet nog goed hoe medestudiegenootjes die dag fanatiek en bloeddorstig in bussen richting Den Haag vertrokken: ze zouden de politiek weleens een poepie laten ruiken. Uiteindelijk bleken alle kunstig in elkaar geknutselde spandoeken, briljante leuzen en het schor schreeuwen van de stembanden niet afdoende. De langstudeerboete zou er toch komen en ik zou drieduizend zuurverdiende euro’s moeten inleveren. Stoppen met de studie, zoals sommige medestudenten deden, kwam nog niet eens bij me op. Ik had immers nog geen papiertje en was daar zó dichtbij. Fanatiek gaan sparen was de enige optie.

Hokjesgeest
Het woord langstudeerder heeft een negatieve lading. Ik associeer het met de comazuipende student die colleges skipt om uit te kunnen slapen na een nachtje doorhalen en eigenlijk overal liever is dan op de campus. Als vijfdejaars bachelorstudent – en dus langstudeerder – herken ik mezelf echter totaal niet in dat beeld. Ik volg braaf mijn colleges, ben zeer actief bij de studievereniging, volg hier en daar een extra vak of cursus en sport twee tot drie keer in de week. Ik schrijf daarnaast stukken voor verschillende websites, ben bezig met mijn tweede boek, werk elke zaterdag bij de bakkerijafdeling van een niet nader te noemen supermarkt en heb mijn hobby’s, familie en vrienden waar ik tijd aan wil besteden. Stiekem denk ik dat dit voor de meeste langstudeerders ook geldt. Het zijn grotendeels actieve studenten die door allerlei dingen om hun studie heen nét even langer bezig zijn, maar die dadelijk wel met meer ervaring de arbeidsmarkt op gaan. Niet voor niets werd gesteld dat de langstudeerboete ambitie bestraft. Ik kan me daar alleen maar volledig bij aansluiten.

Langstudeerboete of leenstelsel?
En toen kwam er bericht waarvan mijn hart spontaan een sprongetje maakte: de langstudeerboete zou toch niet doorgaan! Er zat alleen nog een addertje onder het gras: de coalitie tussen VVD en PvdA moest nog wel doorgang vinden. Daarnaast verstopte zich een ware boa constrictor tussen het riet: in plaats van met een langstudeerboete worden de studenten opgescheept met een sociaal leenstelsel. Ik weet dus niet of de student hiermee wel echt beter af is. Ik ben dan straks wel afgestudeerd en heb mijn jaren studiefinanciering op zak, maar hoe zit het met beginnende studenten – zoals  mijn broertje – die hun hele studie lang zullen moeten lenen? Ik moet dus nog maar eens zien hoe het loopt en wat ze ons in Den Haag weer voor gaan schotelen.

Voor nu lijkt het erop dat de langstudeerboete niet doorgaat en ik ineens de euro’s die ik voor de boete opzij had gelegd in een ander ‘project’ kan stoppen. Ik ga in ieder geval eerst maar eens zo’n langstudierder-shirt kopen…

Beeld: stock.xchng/a_kartha.

Share

Sylvia

Sylvia (1990) is een rechtenstudente aan Tilburg University met een voorliefde voor strafrecht, forensische psychiatrie en cybercrime. Ze is studentredacteur bij universiteitsblad Univers, (eind)redacteur van rechtenfaculteitsblad SecJure, blogger, schrijver en freelance copywriter & tekstcorrector. Ze publiceerde eerder al een columnbundel, maar droomt van de uitgave van haar eerste roman. Ze kan niet zonder haar gitaar, zingt en danst wanneer niemand het ziet, is verslaafd aan social media en theater, adoreert de Mexicaanse, Italiaanse en Griekse keuken, heeft een fascinatie voor tuinkabouters en minions en woont samen met de leukste man op aarde: kater Chuck. Voor Nadelunch schrijft ze maandelijks voor ‘De Rechtbank’ en nam in het verleden de columnserie ‘Wild Terrein’ en een enkele bijdrage voor 'Ook dat Nog' voor haar rekening.