Sommigen hebben ’m al ingeleverd. Anderen zijn nog even keihard bezig met die scriptie, maar het einde is daar. Als je een van de volgende zinnen niet te horen krijgt. Vier dingen die je scriptiebegeleider hopelijk nooit zegt (of het nu terecht is of niet).
1. “Ik zou even bedenken of je nog op vakantie moet gaan”
Twee weken voor je gepland had je scriptie definitief in te leveren, bespreek je met je begeleider de conceptversie. “Luister, Kees”, begint je docent met een gezicht dat 115% medelijden toont, “ik heb het nog eens goed gelezen en ik denk dat het gewoon niet af is. Om eerlijk te zijn, heb je nog wel een maand nodig. En dan moeten we nog opschieten, wil je voor september afstuderen. Je blijft hopelijk thuis om aan je scriptie te werken? Of neem je je laptop mee naar Lago di Garda?”
2. “Ik vind toch dat je nog één experiment moet draaien”
Je data zijn verzameld en geanalyseerd en het hoofdstuk ‘Resultaten’ heb je opgestuurd naar je begeleider. Een paar dagen later. “Goedemorgen Kees, ik heb je data nog eens goed bekeken. Dat wat je tot nu toe aan experimenten hebt gedraaid en hebt opgeschreven is prima, maar uit je resultaten rijzen nieuwe vragen. Eén ervan zou je zeker moeten kunnen beantwoorden, wil je een sterk verhaal hebben. Ik denk dus dat je nog een experiment moet draaien. 50 vrouwelijke proefpersonen tussen de 18 en 25 jaar, hoogopgeleid, maar dan nu allemaal blond en op de middelbare school waren ze allemaal slecht in wiskunde. Gaat dat lukken, binnen 14 dagen?”
3. “De tweede lezer begreep het tot en met pagina 7”
Je hebt je eerder met literatuur bezaaide bureau opgeruimd, alle 36 blikjes Red Bull eindelijk weggegooid en je mailbox staat 24/7 open. Ieder moment kun je te horen krijgen wat zowel je eerste als je tweede lezer van je werk vinden en dát bepaalt hoeveel je er nog aan moet doen. “Ha Kees, heb je een beetje van je vrije dagen kunnen genieten? Zowel ik als Willem hebben ernaar gekeken, maar die laatste is na pagina 7 afgehaakt – hij begreep eigenlijk alleen de inleiding. Een beetje. Puur inhoudelijk is het best aardig, hoor, maar kennelijk pakt je schrijfstijl niet voor iedereen goed uit. Is het een idee om je hoofdstukken stilistisch nog even flink op de schop te nemen en ook je nichtje, vader, tante en je beste vriend die werktuigbouwkunde doet even te laten proeflezen?”
4. “Laat mij maar even”
Na een paar keer je werk aan je begeleider te hebben laten zien en zijn/haar commentaar verwerkt te hebben, lever je de eerste versie in. Na een week ontvang je een mailtje met een bijlage van 1 MB. ScriptieKeesHerschreven1aug.doc. De begeleidende tekst? “Ik heb er maar in zitten tikken, want een deel van mijn commentaar heb je kennelijk niet helemaal goed opgepakt en zo is in ieder geval duidelijk wat er hoort te staan.” Na even te hebben geslikt, open je het Word-document. Vijftig pagina’s track changes. Alsjeblieft!
Zeer binnenkort: dingen waarvoor je je scriptiestudent het liefst ter plekke zeven punten aftrek geeft.
Beeld: Photl.com.
Fleur
Fleur (1986) volgde de opleiding Nederlandse taal en cultuur en studeerde af als taalkundige. Ze doet nu eigenlijk alles wat met taal te maken heeft: schrijven, redigeren, corrigeren en onderzoeken hoe mensen taal (willen) gebruiken. Tevens is ze hoofdredacteur van Nadelunch.com, waar ze wanneer dat kan voor 'Ook dat nog' schrijft, haar reislust loslaat op de rubriek 'Buiten' en columns verzorgt over taal.
Als scriptiebegeleider was ik even bang voor wat ik zou gaan lezen toen ik dit aanklikte, maar het valt mee. Not guilty! Puntje vier zou ik in ieder geval sowieso nóóit doen.
Hahaha, ik vraag nu rond bij scriptiebegeleiders om te vragen of ze nog punten hebben, en wat ik krijg te lezen, is niet mis ;). Als je nog tips hebt: mail maar door! – Fleur
Punten waar ik aftrek voor geef of dingen die je mij nooit moet horen zeggen? Ik ga er een ei op breiden!
Dingen waar je het liefst ter plekke punten aftrek voor geeft ;). Ben benieuwd wat er uit je vaarwater komt!
Hm, als je anecdotes van begeleiders zou willen hebben, komt er vast en zeker een flinke put open :)
Dat is inderdaad het geval, hahaha!
Klinkt gelukkig niet bekend. :P
Wat dacht je van 8 keer vragen of je heeeeeeeeel zeker weet dat de variabelen in de goede richting zijn gecodeerd. Want de resultaten zijn inderdaad tegenintuïtief, maar als er een codeerfoutje inzit, prima te begrijpen. En daar dan bij het schrijven van de conclusie ongeveer achterkomen dat je begeleider tóch goed zat.
Nee. Au. Het is uiteindelijk wel goedgekomen?
Of gewoon heel onverwachts als je na nachten ploeteren de eerste versie opstuurt naar de begeleider die echt niet weg zou gaan deze zomer… Direct een mail terugkrijgt waarin staat: Ben afwezig tot 23! Augustus, meer puntjes nodig heb namelijk een vat vol. X ps leuke site fleur! Alles goed?
Feest! Hopelijk was hij/zij na de vakantie zo uitgerust dat die scriptie meteen in één ruk gelezen kon worden ;). Of gebeurt dit nu?
En thanks! Alles goed ook, jij? :)
Ik heb dit ook een keer gehad! Ik was ZO blij dat ik eindelijk mijn scriptie kon inleveren, en mijn begeleider kennende zou hij binnen twee, drie dagen wel reageren zodat ik fijn voor september klaar zou zijn. Nee dus, hij was doodleuk vier weken op vakantie. ARGH! :’)
Of na het inleveren van bloedzweettranenhoofdstuk 1: “Ja! Leuke samenvatting van 4500 woorden, maar wat is precies de relevantie?” TOP.
Nee-hee. Nee. Wat heb je toen gedaan? En ben je er nog aan bezig? Is in ieder geval vast goedgekomen, of: komt goed!
Zowel bachelor als masterscriptie afgerond zonder deze zinnen gehoord te hebben. Score!
Dan heb je toch iets goed gedaan! ;)
Ik heb hardop gelachen bij dit stuk. Leuk geschreven, Fleur!
Thanks!
[...] s.parentNode.insertBefore(po, s); })(); Er zijn dingen die je liever niet van je scriptiebegeleider hoort, maar docenten moeten soms ook hun best doen niet getraumatiseerd te raken van allerhande [...]