Je bent hier: Home // Posts Tagged With Carrie on
Carrie on – Bekend
Sinds een jaar of zeven overkomt mij regelmatig iets vreemds: ik word begroet door wildvreemden en mensen zeggen dat ze me kennen van televisie. Ik vraag jullie daarom om hulp. Kun jij dit vraagstuk voor me oplossen?
“Ben je bekend? Ik weet zeker dat ik je al eerder heb gezien!” De oudere Surinaamse meneer nam me onderzoekend op. Ik schudde mijn hoofd. “Speel je toneel?”, vroeg...
Carrie on – Twitter is niet simpel
Al bijna vier jaar ‘zit’ ik op Twitter. Al die tijd ben ik er lyrisch over geweest; ik ben dol op de korte lijnen, de kennis die je opdoet en de mensen die op je weg komen. Toch moet me iets van ’t hart over dit limbo tussen echt contact en toetsenbord.
Twitter
Voor wie het nog niet wist: Twitter is een internetdienst waarmee gebruikers korte berichtjes van maximaal 140 tekens publiceren....
Carrie on – Het forenzenpaard
Het leven van een forens kent van nature weinig hoogtepunten. Je moet die hoogtepunten zelf zoeken. Een zitplaats, kan een hoogtepunt zijn. Of een onderdeel van het uitzicht. In mijn geval is het een paard.
Bij Station Voorschoten staat hij in een wei. Het is een bont paard, met vlekken dus. Hij leeft er samen met een fjordenpaard. Elke dag zie ik hem twee keer. En dat doet me glimlachen. Soms stel...
Carrie on – Een vriendin van mij
“Een vriendin van mij heeft daar gewerkt”, hoor ik mezelf vaak zeggen. Of: “We zijn al vrienden sinds het begin van onze studie.” Maar wat is eigenlijk de definitie van vriendschap? Vaak weet je het niet. En dan wordt het je op een vrijdagmiddag ineens duidelijk.
Van Dale
Volgens Van Dale is een vriend een persoon waarmee men door gevoelens van genegenheid is verbonden. Als je het zo...
Carrie on – Goedkoop effectwerk
Elke twee maanden is er een literaire avond in een oud kraakpand. Op een van die avonden moest ik plots aan een leraar van vroeger denken, vanwege mijn geeuwreflexen.
Perfect
Die literaire avonden zijn perfect. De sfeer is los en leuk, de bar verkoopt zalige biologische limonade en goed bier, de schrijvers die komen voorlezen zijn niet de minsten en tijdens de voordrachten is het muisstil. En: hoe...
Carrie on – Een Facebook-status maakt geen verschil
“Ik ga voor vier maanden naar Canada”, was de statusupdate van Sientje op Facebook. “Ik verhuis naar Amsterdam voor dertig maanden”, schreef een ander. Het blijkt iets te zijn met awareness en roze lintjes. Dat kan ook anders, volgens mij.
Vier maanden
Ik zag veel meer berichten als “Ik ga voor vier maanden naar Canada”. Maar geen van mijn Facebook-vrienden gaat daadwerkelijk emigreren....
Carrie on – Zeven jaar
“We have to look each other in the eye”, zei ik. “Otherwise...” Ik schoot in de lach. Je ziet pas hoe maf sommige gewoonten zijn als je ze uit wilt leggen aan buitenlandse vrienden, zoveel is zeker.
Zeven jaar
Het is vaste prik op borrels en in kroegen. Je bestelt een drankje, klinkt de glazen tegen elkaar en je proost. Op het leven bijvoorbeeld, op de goede afloop, of op een overwinning...
Carrie on – Tante
Een aantal van mijn vriendinnen is naast stapmaatje, uithuilgoeroe en modedeskundige ook moeder. Hun kinderen krijg je er zomaar bij. Ze noemen me tante en daar gaat een wereld achter schuil, zoveel is zeker.
In februari van 2011 werd ik voor het eerst écht tante. Floris werd toen geboren. En omdat ik getrouwd ben met de broer van zijn moeder, was het helemaal officieel. Maar, ik was eigenlijk al...
Carrie on – Helmgras en halslijnen
“Helmgras,” zei Amélie, “daar leek het nog het meest op.” Mijn oud-klasgenote deed verslag van een sollicitatiegesprek met een man die een diepe V-hals droeg. Ze had zijn golvende borsthaar kunnen aanschouwen. En het was nog grijs ook.
Amélie durfde niet meer naar de man te kijken. Ik besloot in mijn omgeving eens te vragen naar de V-hals.
Frappant
Eeuwenlang hebben vrouwen mannen in verlegenheid...
Carrie on – Frisse buren en een bladformule
Ik weet niet of u het meegekregen heeft, maar: 22 september is het burendag, nationale burendag zelfs. Dat vieren we al voor de zevende keer dit jaar. En mijn buurvrouwen en ik zouden in een bekend vrouwenblad poseren.
Vrouwenblad
Toen een bekend Nederlands vrouwenblad vroeg of ik met mijn buurvrouwen wilde poseren voor hun “ frisse burennummer”, aarzelde ik geen moment. Ik zag het helemaal zitten....
Tags: Blad, Bladformule, Buren, Carrie on, Column, Fotoshoot, Nationale burendag, Tijdschrift, Vrouwenblad
Carrie on – Peeptoes zonder panty: durf te leven!
‘Leven en laten leven’ is een van mijn credo’s. Dus ik vind niet dat ik mag bepalen welke kleding anderen aan mogen trekken en welke kleding niet; draag waar je je goed in voelt, wat je mooi vindt. Er is echter één ding wat ik zou willen verbieden: panty’s bij peeptoes. Dat vind ik niet alleen naar om te zien, maar ook echt een gebrek aan levenslef.
Zomer
De zomer loopt op zijn eind....
Carrie on – De likkende gitarist
Videoclips vormen een belangrijk deel van de beelden van mijn jeugd. De kleine filmpjes bij popliedjes waren een essentiële informatiebron. Je baseerde er je danspasjes op. En je droombeelden. Maar dromerijen zijn niet altijd zo geweldig als ze uitkomen. Be careful what you wish for.
Dancing in the Dark
Mijn buurmeisje en ik waren er eigenlijk te jong voor, maar de clip van Bruce Springsteens Dancing...
Carrie on – Een witte kat in het nauw
Op een prachtige zomerdag liep ik van mijn trein naar mijn werk. “Mevrouw, is deze kat toevallig van u?”, riep ik. Resoluut keerde de mevrouw haar stuur. Ik had besloten één ding te doen voor de witte poes in de boom op mijn route.
Appelwangen
Het was een mevrouw met appelwangetjes, zag ik nu ze dichterbij was. Ik moest meteen aan mijn juf op de kleuterschool denken. “Nee, nee,” zei de mevrouw...
Carrie on – Het meisje met de hanenkam
Een mosgroene cape had ik om mijn schouders. De cape was ruw dichtgeknoopt door het meisje met de hanenkam. Het was onvermijdelijk; ik moest hierheen, maar ik zag er al tegenop vanaf het moment dat ik mijn voet over de drempel had gezet.
Hipheid
Er hing een sfeer alsof er net een enorme ruzie was geweest, alsof er juist met servies was gegooid. Ik ving een half verhaal op van een blauwharige jongen...
Carrie on – Lowlands. Of: een festivalverklaring
Eigenlijk kan ik er met mijn hoofd niet bij dat ik vrijwillig ga kamperen met 60.000 mensen die niet douchen, maar wel drank en drugs hoog in het vaandel hebben staan. Toch ga ik heel graag naar festivals. In deze column zal ik mij proberen te verklaren.
Als u deze column leest, ben ik reeds vertrokken. Ik sta waarschijnlijk nog in de file op een dijk ergens in Flevoland, te wachten tot we mogen. Het...
Carrie on – De achterburen zijn verhuisd
De achterburen zijn verhuisd. Ik merkte het direct. We waren net thuis van Schiphol. Ik miste de blik van de grijze buurvrouw toen ik de balkondeur opende.
Ze keek altijd geamuseerd als ik die deur ontgrendelde. Waarschijnlijk wist ze dat ik dan de katten op het balkon laat. Ze keek altijd met twinkelende ogen naar ze. De katten keken terug.
Het huis van de buren heeft een grote tuin op het zuiden....
Laatste reacties