Je bent hier: Home // Posts Tagged With Filmrecensie
Breakfast at Tiffany’s (1961) – De ultieme klassieker
Welke filmkenner kan het beeld niet voor zich halen? Audrey Hepburn die uit een gele taxi stapt om te ontbijten voor de ramen van haar favoriete juwelierswinkel. Breakfast at Tiffany’s wordt gezien als een echte klassieker. Het is zonde dat niet iedereen deze film kent.
Breakfast at Tiffany’s gaat over de mysterieuze Holly Golightly. Samen met haar naamloze kat woont de vrije vogel alleen in een...
The Paperman: een Oscar waardig
Jennifer Lawrence en Daniel Day-Lewis waren the talk of the town afgelopen week door hun zege tijdens de Oscars. Een stuk minder populair was Oscarwinnaar The Paperman. Bijna niemand heeft de korte animatiefilm genoemd. Jammer, want de oscar was dubbel en dwars verdiend.
Animatie
The Paperman is een korte animatiefilm die voor de film Wreck It Ralph werd vertoond. De film duurt maar zes minuten, maar...
Silver Linings Playbook (2012) – Voor ieder wat wils
De aantrekkelijke Bradley Cooper, een donkerharige, uitdagende Jennifer Lawrence en een danswedstrijd waarvoor getraind moet worden: niet bepaald de ingrediënten voor een interessant, verfrissend en romantisch komisch drama. Maar David O. Russells meervoudig genomineerde Silver Linings Playbook is dat juist wel.
De explosieve Pat (Bradley Cooper), met honkbaljersey en gouden ketting, zit in een psychiatrische...
Zero Dark Thirty – Een spannende klopjacht op Bin Laden
Dat de architect van de aanslagen op de Twin Towers de dood vindt, weet iedereen. Ondanks dat de uitkomst van tevoren al vaststaat, is regisseuse Kathryn Bigelow er in geslaagd een enerverende film te maken over het verhaal van de decennium lange, geheime zoektocht naar Bin Laden.
Heiligt het doel de middelen?
In de VS was er een hoop te doen rond Zero Dark Thirty. In de eerste minuten wordt meteen...
Django Unchained (2012) – Het wachten wordt beloond
Een Tarantino-film is altijd iets bijzonders, daar kun je rustig vanuit gaan. Er zijn weinig actieve filmmakers met een vergelijkbare status en de verwachtingen liggen dan ook hoog. Gelukkig is Django Unchained een indrukwekkend en gewaagd staaltje cinema dat het bioscoopbezoek absoluut waard is.
Het was voor sommige diehard Tarantino fans even slikken dat zijn nieuwste film Django Unchained in Europa...
Cloud Atlas (2012) – Een imposante verzameling verhalen en personen, onlosmakelijk verbonden
Ieder filmjaar zijn er een paar ‘verzamelmomenten’ waarin de grootste films van het jaar worden uitgebracht. De decembermaand is er een van. Films als The Hobbit, Skyfall en Life of Pi sieren de schermen van de Nederlandse bioscopen. Zo ook het onverfilmbare Cloud Atlas.
Onverfilmbaar. Zo reageerde de filmjournalistiek toen bekend werd gemaakt dat de Duitse regisseur Tom Tykwer (Lola Rennt, Perfume:...
Shame (2011) – Indringend portret van een seksverslaafde
Orgasmes. En veel. Steve McQueens Shame is een van de meer gewaagde films van het afgelopen jaar. We zijn getuige van hoe Brandons (Michael Fassbender) leven, dat volledig in dienst staat van zijn seksverslaving, verstoord wordt door de komst van zijn zus Sissy (Carey Mulligan).
Obsessief van orgasme tot orgasme
Shame opent met een shot van Fassbender die in bed naar het plafond ligt te staren. Het...
Beasts of the Southern Wild (2012) – Een magisch debuut
Tussen alle Battleships en Abraham Lincoln: Vampire Hunters in zou je bijna vergeten dat er ook nú nog films worden gemaakt die je de adem kunnen benemen. Beasts of the Southern Wild laat zien dat je geen enorm budget of getrainde acteurs nodig hebt.
The Bathtub is een arme, gemengde gemeenschap van mensen die afgezonderd van de rest van de wereld proberen te overleven. Dit is een plek net buiten...
Tags: Benh Zeitlin, Cultuur, Drama, Dwight Henry, Fantasy, Film, Filmrecensie, Quvenzhané Wallis, Recensie
Singin’ in the Rain (1952) – Filmgeschiedenis in de regen
Zestig jaar geleden regisseerde Stanley Donan een musical over de overgang van silent cinema naar geluidsfilm: Singin’ in the Rain. Het is een van die typische filmklassiekers waarvan iedereen de titel kent, maar slechts een klein deel de film daadwerkelijk heeft gezien.
Een musical in een musical
Het is 1927 en silent cinema domineert heel Hollywood. Don Lockwood (Gene Kelly) en Lina Lamont (Jean...
Frankenweenie – Burton kan het nog
In Tim Burtons nieuwe stopmotionfilm Frankenweenie, gebaseerd op zijn gelijknamige korte speelfilm uit 1985, brengt Frankenstein niet een monster, maar zijn verongelukte hondje tot leven. Met deze hommage aan klassieke horrorfilms wordt het vertrouwen in Tim Burton hersteld!
Touché
De discussies over Burtons dan wel niet aanwezige genialiteit zijn eindeloos, vooral op het internet. Voorstanders gooien...
Drie tinten zwart: Deense dijenkletsers van Anders Thomas Jensen
Dat Denemarken met Forbrydelsen en (het ook deels Zweedse) Borgen een behoorlijk aandeel levert aan de immens populaire scandithrillers, wisten we al. En dat het land hedendaags meest omstreden regisseur Lars Von Trier (Idioterne, Melancholia) voortbracht, ook wel. Maar wie kent de verfrissend grappige comedy’s?
Dat Anders Thomas Jensen een talent heeft is zacht uitgedrukt: hij is nog maar 40, maar...
Take This Waltz – Een prachtig portret van sleur, verleiding en Toronto
Wat doe je als je alles hebt wat je wilde en het is nog niet genoeg? Margot, 28, heeft een fijn huis en dito huwelijk, maar mist ‘iets’. Wat precies, weet ze niet – tot ze haar nieuwe buurman ontmoet.
Margot (Michelle Williams, My Week With Marilyn) is vijf jaar getrouwd met Lou (Seth Rogen, Knocked Up) en ze hebben het fijn samen. Het soort stel waar hun familie en vrienden jaloers op...
Magic Mike: tussen wal en schip
Magic Mike’s trailer doet een romcom vermoeden: aantrekkelijke, strippende mannenlichamen, een hard-to-get, sexy blondine en een als altijd afgetrainde, maar jongensachtige Channing Tatum. Maar met Ocean’s-reeks-regisseur Steven Soderbergh moet er toch meer in zitten?
Lokaas
Toegegeven, ook ik was deels naar de bioscoop gelokt door Magic Mike‘s trailer. Sowieso ben ik niet vies van een romantische...
Tyrannosaur (2011) – Considines stomp in je maag
De eerste klap is een daalder waard, heeft regisseur Paddy Considine waarschijnlijk gedacht. Hij heeft exact één minuut nodig om je aan zijn hoofdpersoon voor te stellen en tegen het brute einde van deze zestig seconden zullen veel mensen geen greintje sympathie voor deze man meer hebben.
Het is na de donkere opening al direct duidelijk dat Considine voor zijn (speelfilm)regiedebuut geen Hollywoodproductie...
Drive: spreken is zilver, Ryan is goud
Je weet niet wie hij is. Je weet niet waar hij vandaan komt en zelfs zijn naam blijft onbekend. Ryan Gosling speelt in Drive een Hollywood-stuntman die overdag bijklust in een garage en zich ’s avonds in het criminele circuit bevindt. Hij bestuurt de vluchtauto bij overvallen en garandeert een veilige uitweg. Hij wil niets weten, behalve een plaats en tijd, en heeft nooit een pistool bij zich. Hij...
Laatste reacties